Amber in the collections of Polish museums

The Amber Department of the Museum of the Earth PAS in Warsaw is currently conducting its third search for „Amber in Polish museums”. Findings so far indicate that amber is in the collections of at least 140 Polish museums. This review highlights only selected museum collections.

Scatula2
Christoph Maucher, Szkatuła, k. XVII wieku, zbiory Muzeum Zamkowego w Malborku, fot. Bożena i Lech Okońscy

Amber museums

Od roku 2006 działa Amber Museum Oddział Muzeum Historycznego Miasta Gdańska. Nowoczesne ekspozycje przedstawiają kolekcje przyrodnicze (nawet inkluzję jaszczurki w bursztynie), tradycyjne rzemiosło, kolekcję sztuki gdańskich mistrzów z XVI–XVIII wieku i współczesne wyroby artystyczne.

Museum of Inclusion in Amber Uniwersytetu Gdańskiego zgromadziło już ponad 14 000 inkluzji zwierząt i roślin z paleogeńskich lasów bursztynodajnych, część z nich pokazuje wystawa stała.

Cztery mniejsze muzea bursztynu, w tym trzy prywatne, mieszczą się w Stegnie, Jantarze i w Słupsku. Najmłodsze z nich to The Amber Museum in Cracow, którego ambicją jest nie tylko prezentowanie naturalnej urody bursztynu, ale także szeroko pojęta edukacja (muzeum posiada spektrometr i wydaje usługowo certyfikaty badania wyrobów).

Arcydzieła bursztynnictwa 

Malbork Castle Museum od roku 1961 gromadzi zabytkowe bursztynowe dzieła sztuki (350), jak i współczesne (900) oraz okazy przyrodnicze (750), część eksponowana jest na wystawie Bursztynowe konteksty – wśród nich: ołtarz z roku 1687, szkatuły XVIII-wiecznych bursztynników gdańskich oraz kabinet Stanisława Augusta.

W Muzeum Czartoryskich w Puławach można oglądać bursztynowy pucharek Karola V z XVI wieku.

W Krakowie w Państwowych Zbiorach Sztuki na Wawelu, znajduje się szachownica z elementami bursztynowymi (XVII w.) i bursztynowy puchar, a w Muzeum Katedralnym – bursztynowa kulawka (XVII w.) oraz medalion z portretem króla Stefana Batorego.

Współczesna biżuteria artystyczna

W Muzeum Sztuki Złotniczej, które jest oddziałem Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym, istnieje zbiór srebrnej biżuterii z bursztynem 28 artystów, twórczość z lat 1960–1980 oraz ponad 300 „etiud” (biżuteria) i „ilustracji złotniczych” z bursztynu w połączeniu ze srebrem i/lub z innymi materiałami wykonanych w roku 2001 przez 70 twórców.

Biżuterię artystyczną z bursztynem – współczesną i z końca XX w. mają też w zbiorach między innymi: Muzeum Okręgowe w Koninie, Muzeum Miedzi w Legnicy, Muzeum w Gliwicach, Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie oraz Muzeum Narodowe w Warszawie. 

Zbiory archeologiczne, skarby bursztynowe, rekonstrukcje

W Muzeum Archeologicznym Miasta Gdańska od roku 1997 eksponowana jest wystawa stała z katalogiem Z bursztynem przez tysiąclecia. Oprócz wyrobów archeologicznych prezentowane są: geneza bursztynu bałtyckiego; leczenie bursztynem; polskie ludowe tradycje bursztynnicze; wybór współczesnych wyrobów artystycznych z bursztynu. W Centrum Edukacji Archeologicznej „Błękitny Lew” Muzeum prezentuje m.in. średniowieczny warsztat bursztynnika.

W kolekcji Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie na ekspozycji Pradzieje ziem polskich znajdują się bursztynowe paciorki z neolitu z miejscowości Złota, ze stanowisk z epoki brązu i wczesnej żelaza, toczone paciorki z okresu wpływów rzymskich, m.in. pochodzące z Basoni, oraz wczesnośredniowieczne paciorki, wisiorki i krzyżyki.

W Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Elblągu prezentowane są m.in. paciorki z cmentarzysk gockich z okresu wpływów rzymskich, jak też „importowany” zestaw do picia wina z pocz. III w. n.e. znaleziony w Weklicach. Na wystawie poświęconej wczesnośredniowiecznemu (IX–X w.) emporium Truso można zobaczyć bursztynowe piony do gry w Hnefatafl. Ponadto w obrębie rekonstrukcji dawnego warsztatu bursztyniarskiego eksponowany jest skarb – około 10 kg bryłek bursztynu.

Rezerwat Archeologiczny osady handlowej z I–V w. n.e. w Pruszczu Gdańskim to kompleks domów z pracownią bursztynnika.

W Muzeum Narodowym w Szczecinie na szczególną uwagę zasługuje neolityczny amulet – figurka niedźwiadka znaleziona w okolicach Słupska, której powojenne dzieje zakończyły się powrotem do pierwotnego locum.

W Muzeum Archeologicznym we Wrocławiu prezentowana jest część bursztynu ze składu w Partynicach z I wieku p.n.e.

„Bursztynowy skarb” z II w. n.e. znajduje się w zbiorach Muzeum Ziemi Puckiej w Pucku.

W Muzeum archeologicznym w Toruniu są bursztynowe wyroby neolityczne z okresu wpływów rzymskich i średniowiecza, a neolityczne znajdują się w zbiorach Muzeum Okręgowego w Toruniu.

Muzeum Podlaskie w Białymstoku posiada liczny zbiór zabytków kultury bałtyjskiej i przeworskiej.

Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu prezentuje bursztyn na stałych ekspozycjach w Kaliszu oraz w Rezerwacie Archeologicznym w Zawodziu.

Muzeum Okręgowe w Koninie od lat prowadzi archeologiczne badania terenowe – część znalezisk bursztynowych można oglądać na stanowisku „Szlak bursztynowy”. Konin utożsamiany jest z Setidavą z mapy Ptolomeusza.

Bursztynowy pacior mieczowy z almandynem z V w. n.e. znajduje się wśród innych bursztynowych artefaktów w Muzeum Archeologicznym w Krakowie.Rekonstrukcja warsztatu bursztynniczego z epoki brązu prezentowana jest w Skansenie Archeologicznym w Trzcinicy, znanym jako Karpacka Troja (Oddział Muzeum Podkarpackiego w Krośnie).

Polskie ludowe tradycje bursztynnicze

W Muzeum Północno-Mazowieckim w Łomży znajduje się regionalny zbiór 1300 obiektów w Dziale Bursztynu zgromadzony przez Adama Chętnika. Autorskie zbiory wybitnego etnografa, systematyczne uzupełniane, dokumentują obecność bursztynu na terenach nadnarwiańskich – wielki wybór form, odmian, próbki ziemi bursztynodajnej, narzędzia do poszukiwania, wydobywania, warsztaty do obróbki bursztynu, bogactwo kurpiowskich ozdób strojów oraz wnętrza chałup. Zbiór uzupełniają żywice kopalne i wyroby z nich spoza dorzecza Narwi, żywice współczesne, imitacje oraz unikalne materiały archiwalne.

Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce z filią w Kadzidle oraz prywatne Muzeum Kurpiowskie w Wachu opracowały wspólny program prezentacji kurpiowskich wyrobów z bursztynu, pokazy wydobycia i tradycyjnych kurpiowskich technik obróbki bursztynu. Podobną działalność prowadzi Ośrodek Etnograficzny Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Kurpiów w Lelisie.

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie zgromadziło wyroby bursztynowe z rejonów Kurpi, Łowicza i Sannik oraz archiwalia, w tym opracowania dr. Piotra Szackiego o bursztynie na Kurpiach i na Sycylii.

Muzeum w Łowiczu eksponuje naszyjniki bursztynowe, elementy strojów łowickich.

Bursztynowe wyroby kaszubskie mają w zbiorach między innymi Muzeum Ziemi Puckiej w Pucku, Muzeum Kaszubskie w Kartuzach, Muzeum Narodowe w Gdańsku i Muzeum Ziemi PAN w Warszawie, które powiększyły zbiory o dar naszyjnika z typowych paciorków talarkowatych wykonany przez Jerzego Budnika, eksponowany obok naszyjników podwójnych.

Zbiory bursztynu w muzeach przyrodniczych i uczelnianych

Bursztyn w Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, gromadzony od roku 1951, to 26,7 tys. numerów inwentarzowych, co w przeliczeniu na okazy dawno już przekroczyło liczbę 30 tysięcy. Są to formy, odmiany, inkluzje roślinne, inkluzje zwierzęce, wyroby archeologiczne i współczesne oraz okazy o przynależności regionalnej z Polski i ze świata. Zbiorom towarzyszy bogaty księgozbiór literatury o bursztynie.

Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Krakowie ma w zbiorach: inkluzje organiczne w bursztynie, formy naturalne i odmiany bursztynu, obiekty archeologiczne, współczesną biżuterię z bursztynem.

W Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu eksponowana jest historyczna kolekcja profesora Jana Zabłockiego – odmiany bursztynu bałtyckiego oraz preparaty mikroskopowe z inkluzjami organicznymi. Kolekcja prof. Jana Kotei – 1100 inkluzji czerwców w bursztynie – znajduje się w zbiorach Katedry Zoologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

W zbiorach trzech muzeów Uniwersytetu Wrocławskiego znajdują się okazy bursztynu z kolekcji H.R. Goepperta – w Muzeum Geologicznym, Muzeum Mineralogicznym, Muzeum Przyrodniczym.

Położenie Polski na obszarze „bursztynodajnej Północy” zaważyło o obecności bursztynu w życiu naszym i naszych przodków, o czym świadczą zbiory polskich muzeów (Gierłowska 2005; Kosmowska-Ceranowicz 1982; Kosmowska-Ceranowicz, Popiołek 1981; Kosmowska-Ceranowicz, Pietrzak 1985; Pielińska 2011; Pielińska, Gronuś-Dutko 2009).

Artykuł ukazał się w publikacji podsumowującej Międzynarodowe Sympozjum Badaczy Bursztynu „Złoża – kolekcje – rynek” w czasie targów Amberif 2013.