Celem Strategii jest stworzenie wysokiej jakości, konkurencyjnego, stabilnego i zrównoważonego (pod względem podaży i popytu) przemysłu obróbki bursztynu, zapewniającego krajowym i zagranicznym rynkom produkty o wysokiej jakości i konkurencyjności. Jej realizacja przewidywana jest w dwóch fazach. W pierwszej fazie – w latach 2016-2018 – główny nacisk ma być położony na ochronę potencjału branży oraz przeciwdziałanie niekorzystnym warunkom gospodarczym przy wsparciu ze strony państwa, do którego zadań należy inwestycja w aktywa trwałe, dbałość o zatrudnianie specjalistów oraz przygotowanie planu modernizacji technologicznej.
W drugiej fazie (2019-2024)strategia zakłada osiągnięcie przez rosyjską branżę bursztynniczą poziomu krajów będących liderami w produkcji biżuterii z bursztynem oraz umocnienie pozycji Rosji na światowym rynku. Ma to być efektem m.in. rosnącego przetwórstwa bursztynu na miejscu i przy zastosowaniu nowoczesnych rozwiązań technologicznych, jak również działania w Federacji Rosyjskiej ośrodków kulturalnych, turystycznych i edukacyjnych związanych z wydobyciem, przetwórstwem i handlem bursztynem – ich liczba ma wzrosnąć z 20 do 30.
Strategia zakłada, że tempo światowego wzrostu rynku bursztynu będzie na poziomie 3% i że zapotrzebowanie na wyroby z bursztynem będzie rosło w Chinach, krajach Unii Europejskiej oraz Stanach Zjednoczonych, przy czym na Chiny będzie przypadać połowa światowego zapotrzebowania. Strategia zakłada również 7-krotny wzrost wartości produkcji biżuterii w Rosji – z 0,8 w 2016 r. do 5,6 mld rubli w 2024 r. W tym czasie wzrosnąć ma także zatrudnienie w sektorze produkcji wyrobów z bursztynu – z 2 do 6 tysięcy osób. Z dokumentu wynika także, że do roku 2025 – w porównaniu z rokiem 2016 – wydobycie surowca ma wzrosnąć 1,55 razy do 500 ton rocznie, zaś udział surowca w eksporcie spaść z 80 do 15 procent.
Trudno będzie osiągnąć te wyniki, zwłaszcza że kopalnia bursztynu w Kaliningradzie wymaga globalnej modernizacji i ponownego wyposażenia technicznego. Ponadto największym odbiorcą surowca z kopalni w Jantarnym są Chiny, skąd Rosja importuje gotową biżuterię – w cenach niższych o 30-40% niż produkty rosyjskie wytwarzane na miejscu. Dodatkowo popyt na rosyjskie wyroby jest niezmiennie niewielki, ponieważ większość produktów rosyjskich nie odpowiada współczesnym trendom i na własnym rynku przegrywa z zagraniczną konkurencją. Sytuacji raczej nie zmieni planowany wzrost liczby specjalistów zatrudnionych w tym sektorze.
Strategia jeszcze nie została na dobre wdrożona, a już mówi się o jej brakach, m.in. braku źródeł finansowania proponowanych rozwiązań oraz braku opracowania zagadnień dotyczących konkurencyjności krajowych produktów na rynkach rosyjskich i światowych. Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego i Handlu już zasugerowało przesunięcie jej realizacji na lata 2024-2030.