Kolekcja Tomasza Miko\u0142ajczyka, kt\u00f3ra tylko w niewielkiej cz\u0119\u015bci jest na sta\u0142e eksponowana w Muzeum Bursztynu w Krakowie, zachwyca pi\u0119knymi, unikatowymi przedmiotami wykonanymi z bursztynu i zdobionymi tym kamieniem, kt\u00f3re powsta\u0142y w ostatnich dw\u00f3ch dekadach. \u201eTo by\u0142 wspania\u0142y okres dla rozwoju sztuki bursztynniczej: surowiec by\u0142 stosunkowo tani, wi\u0119c jedynym ograniczeniem dla artyst\u00f3w by\u0142a ich wyobra\u017ania. Powstawa\u0142y wi\u0119c dzie\u0142a spektakularne, do dzi\u015b zachwycaj\u0105ce tw\u00f3rczym podej\u015bciem do bursztynu. Ostatnia dekada to czas dominacji estetyki dedykowanej odbiorcom z kraj\u00f3w azjatyckich, ale i ten okres dostarczy\u0142 nam wielu wybitnych dzie\u0142 \u201d \u2013 podsumowa\u0142 Tomasz Miko\u0142ajczyk.<\/p>\n
Prawdziwe \u201epere\u0142ki\u201d w tej kolekcji to prace m.in. Magdaleny i Tomasza Stajszczak\u00f3w, Jaros\u0142awa Westermarka, Pauliny Binek, Janusza Wosika oraz Jacka Sumeradzkiego i Mariusza Drapikowskiego, za\u015b z p\u00f3\u017aniejszego okresu wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 przede wszystkim Dorota Cenecka, Eliza i Krzysztof Bondarukowie, Tomasz Kargul oraz Przemys\u0142aw Ku\u015b.<\/p>\n
\u201eZe wszystkimi tymi dzie\u0142ami jestem bardzo silnie zwi\u0105zany emocjonalnie \u2013 gromadzi\u0142em je przez wiele lat, poniewa\u017c mnie zachwyci\u0142y. Pod silnym wra\u017ceniem ich pi\u0119kna jestem do dzi\u015b, ale gdyby kto\u015b pokocha\u0142 je bardziej ni\u017c ja, jestem otwarty na negocjacje\u201d \u2013 zapowiedzia\u0142 dotychczasowy w\u0142a\u015bciciel.<\/p>\n