Tradycje obr\u00f3bki bursztynu na naszych ziemiach si\u0119gaj\u0105 natomiast zamierzch\u0142ych czas\u00f3w epoki kamienia, a artystyczne bursztynnictwo odegra\u0142o niepo\u015bledni\u0105 rol\u0119 w historii polskiego rzemios\u0142a. Niestety, z powodu krucho\u015bci tworzywa, niew\u0142a\u015bciwego przechowywania obiekt\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c licznych wojen i kataklizm\u00f3w dziejowych, do naszych czas\u00f3w przetrwa\u0142o niewiele bursztynowych zabytk\u00f3w. Najwi\u0119kszym problemem by\u0142o wi\u0119c zdobycie eksponat\u00f3w z dawnych epok, aby m\u00f3c zaprezentowa\u0107 zwiedzaj\u0105cym dzieje sztuki bursztynniczej w mo\u017cliwie pe\u0142nym zakresie, od czas\u00f3w najdawniejszych a\u017c po wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107. Najstarsze obiekty w kolekcji pochodz\u0105 g\u0142\u00f3wnie z wykopalisk. S\u0105 to neolityczne wyroby z terenu \u017bu\u0142aw, pozyskiwane poprzez badania archeologiczne prowadzone przez Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, finansowane przez muzeum. Najcenniejsze w zbiorach eksponaty nowo\u017cytne (XVII-XVIII w.), a wi\u0119c z okresu \u015bwietno\u015bci europejskiego bursztynnictwa, pochodz\u0105 g\u0142\u00f3wnie z zakup\u00f3w poczynionych w paryskim antykwariacie Franciszka Studzi\u0144skiego oraz z dawnych zbior\u00f3w Muzeum Narodowego w Warszawie, przekazanych do Malborka decyzj\u0105 Ministra Kultury i Sztuki. Jeden z najcenniejszych obiekt\u00f3w w kolekcji \u2013 kabinet Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego \u2013 jest darem od lady Barbary Carmont ze Szkocji.<\/p>\n\n\n\n
Drog\u0105 \u017cmudnych, wieloletnich poszukiwa\u0144 i zakup\u00f3w na rynku antykwarycznym w Polsce i zagranic\u0105 uda\u0142o si\u0119 zgromadzi\u0107 w Malborku kolekcj\u0119 licz\u0105c\u0105 dzi\u015b oko\u0142o 2 tysi\u0105ce eksponat\u00f3w. Opr\u00f3cz obiekt\u00f3w zabytkowych od pocz\u0105tku nabywano te\u017c naturalny bursztyn w postaci r\u00f3\u017cnej wielko\u015bci bry\u0142ek o zr\u00f3\u017cnicowanych kszta\u0142tach, kolorystyce i stopniu przezroczysto\u015bci oraz okazy z inkluzjami organicznymi. Wyroby wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki jubilerskiej wykorzystuj\u0105cej bursztyn muzeum malborskie zacz\u0119\u0142o gromadzi\u0107 z chwil\u0105 zainteresowania si\u0119 artyst\u00f3w plastyk\u00f3w tym surowcem, a wi\u0119c od pocz\u0105tku lat 70. XX wieku. Otwarcie w Malborku wystawy obrazuj\u0105cej d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 i bogat\u0105 tradycj\u0119 obr\u00f3bki bursztynu na ziemiach polskich z pewno\u015bci\u0105 przyczyni\u0142o si\u0119 w znacznym stopniu do zainicjowania tego nurtu w naszym zdobnictwie artystycznym. Postrzegany jako kamie\u0144 rodzimy, sta\u0142 si\u0119 bursztyn jednym z najcz\u0119\u015bciej stosowanych materia\u0142\u00f3w w jubilerstwie, a odbiorcy zagraniczni wr\u0119cz odruchowo kojarz\u0105 go z Polsk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Najcenniejsze zabytki w kolekcji malborskiej to:<\/p>\n\n\n\n
Wyroby z bursztynu zacz\u0119to gromadzi\u0107 w malborskim zamku wkr\u00f3tce po powstaniu tu muzeum (1961), a sta\u0142\u0105 wystaw\u0119 “Dzieje bursztynu” otwarto cztery lata p\u00f3\u017aniej, w lipcu 1965 roku. Pomys\u0142 by\u0142 nowatorski i ambitny, tym bardziej, \u017ce dost\u0119pnymi w\u00f3wczas na rynku obiektami by\u0142y g\u0142\u00f3wnie wyroby masowe z Wytw\u00f3rni Wyrob\u00f3w Bursztynowych w Gda\u0144sku-Wrzeszczu i drobne wyroby pami\u0105tkarskie sprzedawane za po\u015brednictwem Cepelii.<\/p>\n\n\n\n
Tradycje obr\u00f3bki bursztynu na naszych ziemiach si\u0119gaj\u0105 natomiast zamierzch\u0142ych czas\u00f3w epoki kamienia, a artystyczne bursztynnictwo odegra\u0142o niepo\u015bledni\u0105 rol\u0119 w historii polskiego rzemios\u0142a. Niestety, z powodu krucho\u015bci tworzywa, niew\u0142a\u015bciwego przechowywania obiekt\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c licznych wojen i kataklizm\u00f3w dziejowych, do naszych czas\u00f3w przetrwa\u0142o niewiele bursztynowych zabytk\u00f3w. Najwi\u0119kszym problemem by\u0142o wi\u0119c zdobycie eksponat\u00f3w z dawnych epok, aby m\u00f3c zaprezentowa\u0107 zwiedzaj\u0105cym dzieje sztuki bursztynniczej w mo\u017cliwie pe\u0142nym zakresie, od czas\u00f3w najdawniejszych a\u017c po wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107. Najstarsze obiekty w kolekcji pochodz\u0105 g\u0142\u00f3wnie z wykopalisk. S\u0105 to neolityczne wyroby z terenu \u017bu\u0142aw, pozyskiwane poprzez badania archeologiczne prowadzone przez Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, finansowane przez muzeum. Najcenniejsze w zbiorach eksponaty nowo\u017cytne (XVII-XVIII w.), a wi\u0119c z okresu \u015bwietno\u015bci europejskiego bursztynnictwa, pochodz\u0105 g\u0142\u00f3wnie z zakup\u00f3w poczynionych w paryskim antykwariacie Franciszka Studzi\u0144skiego oraz z dawnych zbior\u00f3w Muzeum Narodowego w Warszawie, przekazanych do Malborka decyzj\u0105 Ministra Kultury i Sztuki. Jeden z najcenniejszych obiekt\u00f3w w kolekcji \u2013 kabinet Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego \u2013 jest darem od lady Barbary Carmont ze Szkocji.<\/p>\n\n\n\n
Utworzenie w Malborku kolekcji (i wystawy) po\u015bwi\u0119conej wy\u0142\u0105cznie bursztynowi, pozwoli\u0142o unaoczni\u0107 rol\u0119 tego surowca w dziejach rzemios\u0142a artystycznego w Europie, wci\u0105\u017c jeszcze ma\u0142o znan\u0105 i pomijan\u0105 nawet w podr\u0119cznikach historii sztuki. Temu ambitnemu celowi s\u0142u\u017c\u0105 r\u00f3wnie\u017c pokazy wybranych obiekt\u00f3w z naszych zbior\u00f3w poza granicami kraju. W ci\u0105gu ostatniego \u0107wier\u0107wiecza prezentowali\u015bmy je w wielu krajach europejskich, jak r\u00f3wnie\u017c w USA i Japonii. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 popularyzatorska prowadzona przez Muzeum Zamkowe w Malborku \u2013 poprzez liczne wydawnictwa na temat naszych zbior\u00f3w (katalogi wystaw zagranicznych, katalog wybranych obiekt\u00f3w z kolekcji, bogato ilustrowany album wydany z okazji 40-lecia muzeum), w znacznym stopniu przyczyni\u0142a si\u0119 do zas\u0142u\u017conego rozg\u0142osu, jakim cieszy si\u0119 nie tylko w Polsce ta unikatowa kolekcja.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n